Berichten met tag Frankrijk

Fransman na 4-1

Tags: ,

Tri-tra-trappenhuis (zes hoog)

Tags: ,

Jarige Job

Tags: ,

Einde in zicht

Het einde komt nu echt in zicht, en dat mag alleszins hectisch worden genoemd. Verschillende zaken lopen door elkaar; allereerst dienen allerlei praktische zaken geregeld te worden: opzeggen van internetabonnement, bankrekening, huur, huursubsidie, en de voorbereidingen voor de verhuizing – hetgeen vooral bestaat uit weggooien van spullen – wat verzamelt een mens een hoop rommel in een korte tijd! Daarnaast ga ik nog naar Israël (zie deze link), ben ik tegelijkertijd aan het solliciteren en tussendoor moeten ook nog wat presentaties en tentamens er doorgeknald worden; een deel van deze activiteiten voert mij in deze korte periode menigmaal naar Nederland.

Nederland in Frankrijk?
Mijn reizen naar Nederland brachten mij tot de vraag in hoeverre ik in Frankrijk ben geweest. Die vraag hoeft niet alleen maar in fysieke zin te worden begrepen; een middel als internet houdt je op de hoogte van wat speelt in Nederland – op zowel nationaal als persoonlijk vlak – maar zorgt ervoor dat een deel van je leven niet verandert ten opzichte van dat in de Lage Landen. Veel e-mailtjes blijven hetzelfde, evenals het bezoeken van websites als nu.nl en uitzendinggemist.nl, in G-Mail Chat komen nog altijd dezelfde mensen online en met Skype en de telefoon blijft Nederland toch ook dichtbij. Daarbij komt nog een dat de omvang van de Nederlandse gemeenschap van Parijs rond de 30.000 mensen zou liggen. Dat is enorm en het lijkt dan ook moeilijk om deze gemeenschap compleet te ontlopen (tenzij je het natuurlijk écht wil, dan zal het vast wel lukken). Eigenlijk staat een uitwisselingsstudent (die de beschikking heeft over internet) nog altijd met één been in Nederland. Dertig jaar geleden was dat wel anders.

Het is druk
Of het nu daadwerkelijk druk is, dat maakt mij niet uit. Druk is het in ieder geval in mijn hoofd. Wellicht is dat ook wel de reden om weer op de log te schrijven. In hectische tijden valt er immers meer te schrijven. Echter, door al dat gedoe bedacht ik mij vandaag dat je daardoor bijna zou vergeten dat niet alleen het einde van mijn tijd in Parijs in zicht komt, maar ook van mijn studententijd in zijn geheel. Een fase van mijn leven is afgesloten met een verblijf in Parijs. Het laatste jaar is het smaakvolle dessert van een hele lekkere en diverse maaltijd, waarin een breed smakenpalet de revue is gepasseerd. Een daaraan gekoppeld gevoel van melancholie overviel mij afgelopen week, wat er toe heeft geleid dat ik niet alleen van de laatste dagen Parijs geniet, maar ook van de laatste studiedagen. Vorig jaar was ik nog niet aan een baan toe, nu kan ik met een gerust hart zeggen dat het goed is geweest en dat een nieuw tijdperk mag aanbreken… dat werd maar al te zeer bevestigd door een verjaardags-smsje van een Nederlander: “Gefeliciteerd! Met deze leeftijd ben je inderdaad wel rijp voor een baan!”. De drukte gaat gewoon door; overgangsperiodes zijn nu eenmaal turbulent, want morgen pak ik alweer de bus naar Nederland voor een interview…

Tags:

Parc des Buttes-Chaumont

Tags: ,

Bellenlucht (Parc de Passy)

Tags: ,

Roland Garros 2008!

Tags: ,

Les avantages et inconvénients

Het ene land heb ik nog niet eens verlaten, of het andere dient zich alweer aan. In mijn hoofd ben ik nog niet eens toegekomen aan het naderende afscheid van Parijs, maar ik ben eigenlijk al meer bezig met de reis die mij half juli voor drie weken naar Israël en de Palestijnse gebieden zal leiden. Voordat ik de volgende keer over Israël ga schrijven, ben ik u het volgende verschuldigd: een evaluatie van negen maanden Frankrijk in de vorm van negatieve en positieve feiten. De verwachtingen die ik van te voren van het land had, vallen niet tegen, maar zijn wel anders uitgepakt. Frankrijk verbergt culturele verschillen, en is minder mondain dan het cliché beeld soms doet vermoeden.

Ietsjes minder >> Ter illustratie, het klaaguurtje: de Franse bureaucratie is monstrueus. Formuliertje hier, formuliertje daar, identificatie voor de huursubsidie vindt niet plaats met een paspoort maar met een geboortecertificaat dat moet worden opgevraagd in het gemeentehuis in Nederland. Studenten van buiten de Europese Unie moeten voor een verblijfsvergunning foto’s van hun longen laten maken. Voor de sportschool heb je een doktersverklaring nodig en groei je van je paspoortlengte 1.83 m naar 1.84 m. Registratie voor de gemeenteraadsverkiezingen vraagt om een kopie van de identiteitskaart van de huurbaas, een elektriciteitsrekening, een bankafschrift en een ondertekend formulier. Later blijkt dat dit niet gekoppeld is met de burgelijke stand, waar ik niet sta ingeschreven, en wat mijn huisbaas ook liever geheim had willen houden voor de gemeente. Café’s en huizen beschikken hier doorgaans niet over een nooduitgang. Er zijn supermarkten die garanderen dat je binnen 15 minuten voorbij de kassa bent. De metro’s en bussen hebben hier meer dan eens gestaakt. Menig student woont zes hoog, zonder lift en zonder wasmachine en met twee elektrische kookpitten. Stopcontacten hier zijn onveiliger dan in Oost-Europa. Een vaasje kost op een beetje terras toch al vijf euro. Als je drie euro rood hebt gestaan piept de bank: je bestedingslimiet wordt verlaagd tot twintig euro per dag. Parisiennes zijn doorgaans arrogant en onbegrijpelijk. Het toetsenbord van de Fransen is onlogisch, AZERTY en voor een punt heb je óók de SHIFT nodig, evenals voor de cijfers boven de letters. Op straat liggen er stukjes tapijt in de goot voor het reguleren van het water. Mobiele telefonie is hier vele malen duurder dan in Nederland. Het nachtleven in deze wereldse monopool is soms te vergelijken met dat van een plattelandsdorp in Kazachstan.

Daarnaast is het hier onder Sarkozy eens groot circus. Iedere dag sieren zijn naam en foto de voorpagina’s van de kranten, kraamt hij mooie taal uit – “pauvre con” – en verklaart na een jaar presidentschap toch ook een mens te zijn. Ach ja. Balkenende, Bos en Rouvoet zijn toch nog een stukje stabieler. Wat ik verder heb geleerd is dat Frankrijk een stuk Europeser is dan Nederland. Zeker als het om de internationale politiek gaat, blijkt maar weer hoe atlantistisch Nederland is. In Nederland ben je je daar niet bewust van, maar hier wel.

Toch wel leuk >> Echter, want ik ook ontdekt heb, is dat klagen in de Nederlandse volksaard zit. Mijn bovenstaande klaagepistel is dus het toonbeeld van mijn Nederlanderschap. Laat ik dan eens bekijken wat ik wel kan waarderen aan Parijs. Uiteraard wordt er Frans gepraat, dat vind ik erg fijn. Fransen zijn op een andere manier bot: meer geslepen. Hier heeft men geen last van het Calimero-syndroom dat ik Nederland heerst; daarnaast wordt er in mindere mate over kleine dingen gebakkeleid dan in ons kikkerlandje. Het begrip nationaliteit wordt hier anders beloofd, een Fransman kan ook zwart zijn! In Nederland zijn er nog wel eens mensen die allochtonen nog immer buitenlanders noemen. Je wordt automatisch guller van biertjes die vijf euro kosten (en in de discotheek tien). Afstanden beziet men hier al in een ruimer perspectief (kan je voorstellen hoe dat in Rusland moet zijn). Ondanks alle boerenpummels die hier rondlopen zijn hier relatief veel mensen met klasse. Onze Hexagonale vrienden hebben een goede kennis van de vaderlandse geschiedenis. Wijn is hier standaard één à anderhalve euro goedkoper dan in Nederland en doorgaans dus van betere kwaliteit. Kaas- en toetjesafdelingen in supermarkten zijn van onmeetbare grootte. Het pinnen is hier zijn tijd voor uit: dat gebeurt middels de chip. Men kust hier twee keer, dat is handiger. Parijs herbergt vele goede musea. Vanuit de Franse hoofdstad is Londen in twee uur te bereiken, Turijn in vijf uur, Brussel in één uur en een kwartier en Amsterdam in vier uur. De muzikanten in de metro blijven soms nog steeds verrassen. Het Vélib’-systeem is geniaal: zo leer je de stad gemakkelijk kennen. De keuken is hier uiteraard anders en zo blijk ik dol te zijn op kleine bakjes taboulet: een soort droge couscous met mint. Hmmmm!

Tags:

Bizarre Band op Batofar

Tags: ,

Verkiezingsbijeenkomst begin maart: confetti-time!

Tags: ,