Berichten met tag Audio(visueel)

Doe mee aan No Impact Week van 7 t/m 14 november!

Tags: ,

Play The Cactus!

Tags:

Kazoo mit Spaß

Tags:

Muziek in de Palestijnse gebieden

Dat tijdens de reis in Israël en de Palestijnse gebieden een hoop indrukwekkende dingen de revue zijn gepasseerd, staat als een paal boven water. Wanneer mensen mij vragen naar mijn ervaringen tijdens de drie weken durende reis, verval ik vaak in negatieve zaken, omdat dat dan toch vaak de dingen zijn die op het hart liggen en die doorverteld moeten worden.

Hetgeen ook niet doorverteld mag worden is manier waarop er naar muziek wordt geluisterd is illuster. In Beit Sahour, een stad waar relatief veel christelijke Palestijnen wonen, ontmoetten we zelfs een jongen die even liet zien dat hij wel wat westerse artiesten kent. “Ik ben fan van Celine Dion”, wist hij te vertellen. Geloof me, het was echt geen watje, maar muziektechnisch ben ik blij voor hem dat hij niet in Nederland woont, anders zou hij als ontoerekeningsvatbaar door het leven gaan.

Welnu, van Mira (ook genoemd in dit bericht) heb aan het einde van de reis een cd met Arabische muziek gekregen, waaronder muziek die in juli op nummer 1 stond. Overal zag je zijn cd, hoorde je “Heya Di” uit de boxen schallen op marktjes, in restaurants en alle jongeren waren in staat om deze hit mee te zingen. Het gaat om de Egyptische Tamer Hosny, afgod in de Arabische popwereld. Als je het dan nog eens écht op Palestijnse (of Arabische?) wijze wilt afspelen, draai je gewoon vijf keer zijn cd achter elkaar.

Muziek roept vaak herinneringen op. Het vreemde is dat ik bij alle negatieve zaken die we als groep gezien hebben geen muziekassociaties heb – simpelweg om het feit dat bij het uploaden van mijn iPod er uiteindelijk maar één nummer op bleek te staan, toen ik hem in Israël aanzette. De cd van Mira stelt mij in ieder geval in staat om terug te denken aan de warmte van de Palestijnen die we hebben ontmoet en mij weer even in Beit Sahour te wanen.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=3aiL0DfUGKU]

Echter, het is niet alleen de Egyptische popmuziek die zich doet gelden aldaar. Tijdens de afsluiting van de reis, ook in Beit Sahour, hebben Palestijnse jongeren een hele tijd op wat Mediterrane vormen van gitaren zitten spelen en tijdens het eten (buffet) werd er enthousiast bij gezongen. Ik vond het mooi te ontdekken hoezeer Spaanse, Italiaanse, Griekse en Arabische muziek op elkaar kunnen lijken, simpelweg door het gebruik van een paar snaren en een klankkast en een gelijkende ritmiek. Leve de muziek!

Tags: ,

Bij de muur

Tags: ,

Radio-uitzending (20 juli 2008)

mp3player.swf

Radio 5 – Schepper & Co (20 juli 2008)

Tags: ,

Radio-uitzending online (Israël)

mp3player.swf

Radio 5 – Schepper & Co (13 juli 2008)

Tags: ,

Paris, au revoir

En dan ligt er opeens een jaar Parijs achter je. Lutetia is een stad met herinneringen geworden, zowel onthouden als vergeten. Een regulier fietsritje vanaf de “Hauteurs de Passy” naar Sciences Po bij St. Germain des Prés. Ach ja, nu wordt alles weer normaal, en dat is wel fijn.

Het was makkelijk om bijzonder gevonden te worden.
“Ik ben Nederlands” – “Oh, wat interessant! Heb je nog wat joints voor me?”
“Ik woon in het 16e” – “Nou, dan woon je wel goed zeg.”
“Ik studeer aan Sciences Po” – “Gefeliciteerd!”

Zonder dat ik het wist, voldeed ik aan de kenmerken van één van de meest elitaire profielen die Frankrijk kent: ik was een Sciences Po student die in het rijke 16e arrondissement in het westen van de stad woonde. Dat probeerde ik dan gelukkig altijd wel af te doen met “ach ja, maar ook ik woon zes hoog, zonder lift”, maar altijd bleven de normale Fransen die ik tegenkwam me met een vreemd soort respect behandelen, waar ik me minder bij op mijn gemak voelde. Het voornoemde profiel wordt zelfs expliciet gemaakt in een Franse parodie van Les inconnus (Auteuil, Neuilly, Passy, tel est notre ghetto, met de lyrics, of nog een ander nummer: Passymal).

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ZzJV_7OGRJ4]

Nee, mijn meest favoriete deel van de stad was toch wel het oosten. In de buurt van Belleville, Parmentier, Bastille was het goed toeven, maar ook andere delen van de stad hadden veel te bieden. De afgelopen dagen heb ik nog eventjes snel wat kleine dingen bezocht, zoals het Parc Monceau, Bois de Vincennes, heb ik na het voetbalverlies met andere Nederlanders het centrum onveilig gemaakt tijdens het Fête de la Musique en gisteren ben ik, na er een jaar lang over te hebben gepraat met Jeffrey naar La Cantatrice Chauve geweest, een toneelstuk dat al meer dan vijftig jaar wordt opgevoerd. Daarnaast zijn veel van mijn vrienden reeds vertrokken, en dus is het ook tijd voor mij.

En nu staan de verhuisdozen reeds ingepakt. Morgen is het zover: Nederland!

Tags: ,