Afgelopen weekend heb ik een bezoek gebracht aan Londen… of toch aan Parijs? Ik was me er eigenlijk helemaal niet van bewust, en dan doel ik op het gegeven dat Londen de zesde stad van Frankrijk is.

Op vrijdagavond werd ik door mijn gastvrouw direct vanaf het vliegveld meegesleept naar een Franse crémaillère, ofwel een housewarming party. Aldaar was de huiskamer gevuld met Franse mensen, of op z’n minst mensen die Frans spraken. Ze dronken nauwelijks bier, vooral wijn. En als het al bier was, was het ook nog eens 1664 (“seize”), niet het beste bier dat je kunt verkrijgen in Londen.
Sinds die avond hoorde ik overal op straat Fransen – en toegegeven, op een gegeven moment valt het ook meer op omdat je er op let. Bij het uitgaan, in het café, op straat bij de verkeerslichten: het is heus, er was sprake van een ware Gallische invasie. Zelfs in het huis waar ik verbleef werd Frans gesproken en kwamen er Franse mensen op bezoek.

Zaterdagmiddag bij een kop koffie werd het mij dan eindelijk medegedeeld en was de Aha-Erlebnis een feit: er zijn klaarblijkelijk ontelbare Fransen die Engels spreken en … in Londen wonen. De Britse hoofdstad herbergt namelijk driehonderdduizend Fransen, en sommigen zeggen dat dat nog een onderschatting is. Londen is daarmee de zesde stad van Frankrijk. Er wonen dus evenveel Fransen in Londen als dat er Utrechters bestaan! 300.000 mensen in het bezit van een Frans paspoort, dat is meer dan in steden als in Straatsburg, Bordeaux of Lille!

Dus een goede raad voor de volgende keer: als je naar Engeland wil, ga dan vooral niet naar Londen!