Toen was het alweer een jaar later (dan…): de leeftijd van vierentwintig (of vingt quatre) bereikt. Tijd voor een kleine terugblik op de drieëntwintig.

Het mag doorgaans toch een positief jaar worden genoemd. Het grootste deel van dat jaar heb ik in Frankrijk gewoond (hetgeen ik heb kunnen verlengen), heb ik leuke tripjes gemaakt naar verschillende steden, dorpjes in verschillende landen, heb ik nieuwe vrienden gemaakt (ook Nederlandse!), heb ik studietechnisch een hoop nieuwe dingen geleerd, heeft Frankrijk mij het recht verleend te stemmen bij de élections municipales en bovendien is mijn Frans aanzienlijk verbeterd, wat toch onderdeel uitmaakte van één van de hoofddoelen van dit verblijf. Laat ik maar niet alles evalueren, want ik wil ook nog wat overhouden voor mijn bericht dat ik eind juni zal plaatsen. Uiteraard is niet alles rozegeur en maneschijn geweest, maar daar ga ik nu niet over uitweiden.

Omdat het concept van vorig jaar mij wel is bevallen, ben ik eens op zoek gegaan naar de betekenis van het getal 24. Allereerst is 24 een symbool dat altijd terugkomt: een dag heeft immers deze hoeveelheid uren. Daarnaast is 24 het totaal aantal toonsoorten in de westerse muziek, het atoomnummer voor chroom en het aantal cycli in het Chinees zonnejaar. Om dan nog maar even de link te leggen met mijn aanstaande bezoek aan Israël, is 24 ook nog eens het aantal boeken van de Tenach (het voornaamste boek van het jodendom).

4 en 20 blijkt echter ook een ongeluksgetal, in de Cantonese cultuur lijkt de uitspraak van het getal op “easy to die” en daarom hebben veel gebouwen dit nummer niet. Brrrr… gelukkig bevind ik mij niet in dat cultuurgebied.

Maar het mooiste blijft toch dat 24 karaat symbool staat voor 100 % goud!

Illustratie: Nicolas