Aan mijn lijst van favoriete plekken in Parijs is er eentje toegevoegd, zij het dan onder bepaalde voorwaarden: het tijdstip. Gisterochtend ben ik eindelijk een keer gaan hardlopen in het Bois de Boulogne en aangezien op 21 september de herfst “officieel” zijn intrede heeft gedaan, doen de bomen in het beroemde bos vrolijk mee. De bladeren tonen alle herfstkleuren, en vlakbij mijn huis!

Volgens Wikipédia wordt het bos, dat officieel onderdeel uitmaakt van het zestiende arrondissement, ook wel de “poumons de la capitale” (longen van de hoofdstad) genoemd, en dat is het zeker. Om maar even aan te geven hoe groot het park is: 2,5 keer zo groot als Central Park in New York en 3,3 keer zo groot als Hyde Park in Londen.
Voor het eerst sinds een lange tijd heb ik het idee gehad dat ik wat frissere lucht heb ingeademd en dat ik de enige persoon op aarde was. Dat is eigenlijk wel raar, en dat geldt voor beide voorgenoemde punten, bedenkende dat het geruis van de Périphérique nog op de achtergrond hoorbaar was. Het park is vergeven van de kronkelpaadjes, beekjes en meren. Bij één groep bomen – helaas had ik mijn fototoestel niet bij me, maar dat is ook zo onhandig bij het hardlopen – was een groep eekhoorns elkaar aan het najagen op de boomschors. En dat allemaal zo dichtbij de stad!

Bij één van de meren komen ‘s weekends allerlei eigenaars van radiografisch bestuurbare boten bijeen om tegen elkaar te racen, daarnaast het park heeft twee renbanen, de Hippodromes d’Auteuil et de Longchamp. Het is mogelijk een bootje te huren of te vissen en het bos herbergt een rosarium, een dierentuin, een camping, de tennisbanen van Roland Garros – welke ik nog niet ontdekt heb, maar goed, dat komt nog wel – en deze maand ook nog eens een kermis. Een plek van vermaak in een groene omgeving.

Eén nadeel is er wel aan het park. In de avond is het er slecht toeven en kan het zelfs gevaarlijk zijn. Het Bois de Boulogne is één van de grootste ontmoetings- en werkplaatsen voor tippelaarsters, transseksuelen en travestieten. Naar het schijnt heeft Parijs een groot reservoir aan dit soort mensen. Een avondelijke hardloopronde vermijd ik dus liever, maar gelukkig is er nog een alternatief in de buurt: les Champs de Mars (het park bij de Eiffeltoren).

Update: Vandaag (10 oktober) ben ik teruggegaan om wat foto’s te maken. Dat leverde wel mooie kleuren op, maar helaas geen eekhoorns.

Meer informatie? Zie mijn ultieme bron. Hoewel, zo ultiem was die nu ook weer niet deze keer. De Nederlandse Wikipediapagina over het Bois de Boulogne wist te vermelden dat het park deel uitmaakt van het XIVe arrondissement. Foei, Wikipédia!