Zij die dachten dat je als Nederlander in Parijs direct wordt omgedoopt tot Fransman hebben het mis. Als Nederlander kun je je goed staande houden in de Europese lichtstad. Tien minuutjes lopen van de Eiffeltoren bevind ik mij bovenop de hoge heuvel waarop het 16e arrondissement gevestigd is, en om precies te zijn in het voormalige dorp Passy, dat sinds de 19e eeuw Parijs’ grondgebied is. Van hieruit zal ik iedere dag afreizen naar Sciences Po aan de rue Saint Guillaume in het 7e arrondissement, vlakbij de Rue de Grenelle en de Rue de Varenne, het bestuurlijke hart van Frankrijk (op het Palais de l’Elysée na natuurlijk). De ene dag met de metro en de andere dag met het geweldige en onlangs geïntroduceerde witte-fietsen-plan, de Velib’.

Fietsen in Parijs? Sommige automobilisten maken gebaren in het verkeer dat je gestoord bent, maar met een klein beetje gezond verstand kom je er wel. Kijk, als je met de fiets op de Place de la Concorde belandt, is het niet aan te bevelen je als fietser op acrobatische wijze in het wervelend verkeerscircus te storten; het is raadzamer je te transformeren tot voetganger. Parijs heeft behoefte aan de pragmatische fietser, niet de roekeloze. En dan werkt het wel, dat fietsen. Afgelopen week was ik met de fiets sneller dan met de metro. Parijs is eigenlijk helemaal niet zo groot!

Nederlanders in Parijs? De afgelopen dagen zijn voorbijgevlogen, maar tegelijkertijd lijkt het alsof ik hier alweer een hele tijd ben, in Parijs, wat voorlopig een Nederlandse kolonie lijkt te zijn. Mijn eerste weekend ben ik opgetrokken met madame Cheruchan en haar Amsterdamse vrienden. Nederland was na dat weekend nog niet uit zicht. Ook naar Sciences Po zijn veel Nederlandse studenten afgereisd. In totaal heb ik er minstens veertien geteld, en die groep trekt aardig met elkaar op. In het introductieprogramma zijn nog geen Franse studenten ingestroomd, vanwege het feit dat in de eerste twee weken van het introductieprogramma een cursus Frans wordt gegeven. Integratie buiten de Nederlandse kolonie vindt vooral plaats met Amerikanen, die alomtegenwoordig zijn. Woensdag is er verder geïntegreerd in de enclave hollandaise, tijdens een ‘Nederlandse’ borrel in hartje Parijs. Ook daar was het weer gezellig.

Eten in Parijs? De maaltijden zijn nog niet zoveel veranderd. Pasta rood, AVG (Aardappels, Vlees, Groenten), het is allemaal al voorbij gekomen. Uiteraard met een zeer gezellige groep Nederlanders.

Waar is Frankrijk dan? Het komt nog wel goed. In de twee weken die volgen op de stoomcursus Frans wordt een methodologische introductie verzorgd. Met een beetje geluk vindt dan ook integratie met de Fransen plaats, die dan ook de poorten van Sciences Po hebben weten te vinden.

Maar verder is het gewoon in orde. Zo heb ik dus wel meegekregen dat Argentinië van Frankrijk heeft gewonnen tijdens een wedstrijd van het WK Rugby en dat er rellen waren op Gare du Nord. Daarnaast ontbijt ik niet met hagelslag op m’n brood en ik haal ‘s ochtends een baguette bij de bakker. Met genoeg mensen praat ik Frans en ik kijk tijdens het (in hoog tempo) wandelen net zo chagrijnig als een echte Parisien.

Ik heb een Franse bankrekening, een Franse verzekering,
Een Frans telefoonnummer en een Frans adres.
Een Frans uitzicht en Franse buren,
Een Franse docent en Franse muren.
Een Frans bed en een Frans e-mailadres,
Een Franse collegekaart en ik lees de Franse presse!

P.S. Bedankt voor de post en mail!