Archief van september, 2008

Muziek in de Palestijnse gebieden

Dat tijdens de reis in Israël en de Palestijnse gebieden een hoop indrukwekkende dingen de revue zijn gepasseerd, staat als een paal boven water. Wanneer mensen mij vragen naar mijn ervaringen tijdens de drie weken durende reis, verval ik vaak in negatieve zaken, omdat dat dan toch vaak de dingen zijn die op het hart liggen en die doorverteld moeten worden.

Hetgeen ook niet doorverteld mag worden is manier waarop er naar muziek wordt geluisterd is illuster. In Beit Sahour, een stad waar relatief veel christelijke Palestijnen wonen, ontmoetten we zelfs een jongen die even liet zien dat hij wel wat westerse artiesten kent. “Ik ben fan van Celine Dion”, wist hij te vertellen. Geloof me, het was echt geen watje, maar muziektechnisch ben ik blij voor hem dat hij niet in Nederland woont, anders zou hij als ontoerekeningsvatbaar door het leven gaan.

Welnu, van Mira (ook genoemd in dit bericht) heb aan het einde van de reis een cd met Arabische muziek gekregen, waaronder muziek die in juli op nummer 1 stond. Overal zag je zijn cd, hoorde je “Heya Di” uit de boxen schallen op marktjes, in restaurants en alle jongeren waren in staat om deze hit mee te zingen. Het gaat om de Egyptische Tamer Hosny, afgod in de Arabische popwereld. Als je het dan nog eens écht op Palestijnse (of Arabische?) wijze wilt afspelen, draai je gewoon vijf keer zijn cd achter elkaar.

Muziek roept vaak herinneringen op. Het vreemde is dat ik bij alle negatieve zaken die we als groep gezien hebben geen muziekassociaties heb – simpelweg om het feit dat bij het uploaden van mijn iPod er uiteindelijk maar één nummer op bleek te staan, toen ik hem in Israël aanzette. De cd van Mira stelt mij in ieder geval in staat om terug te denken aan de warmte van de Palestijnen die we hebben ontmoet en mij weer even in Beit Sahour te wanen.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=3aiL0DfUGKU]

Echter, het is niet alleen de Egyptische popmuziek die zich doet gelden aldaar. Tijdens de afsluiting van de reis, ook in Beit Sahour, hebben Palestijnse jongeren een hele tijd op wat Mediterrane vormen van gitaren zitten spelen en tijdens het eten (buffet) werd er enthousiast bij gezongen. Ik vond het mooi te ontdekken hoezeer Spaanse, Italiaanse, Griekse en Arabische muziek op elkaar kunnen lijken, simpelweg door het gebruik van een paar snaren en een klankkast en een gelijkende ritmiek. Leve de muziek!

Tags: ,

Israël / Palestijnse gebieden


Mooi uitzicht


Amandelen oogsten, anders jagen de settlers de boeren weg


Schipper mag ik overvaren


Huizen blazen we op


En olijfboeren jaag je gewoon weg door de boompjes om te zagen

Tags: ,

Windhozend natuurgeweld op Ile de Ré

Tags: ,

Radio-uitzending Schepper & Co

Luister naar de Radio 5-uitzending van Schepper & Co (NCRV) op zondag 7 september 2008 waar Anna, Wilco en ik vertellen over onze ervaringen in Israël en de Palestijnse gebieden!

De uitzending is tijdelijk niet online.

Tags:

Checkpoint bij Jeruzalem

Tags: ,

Radio a.s. zondag

Luister naar de ervaringen van de Israël/Palestina-reis:

Zondag 7 september van 15.00 tot 16.30 uur in Schepper & Co Live op Radio 5

Tags:

Minarettenrevolutie

Gisteren werd ik bevangen door een fantastisch idee, tijdens één van mijn illustere brainstormacties. Vaak maak ik een grapje over dit idee, maar misschien moet het maar eens een keer tot uitvoer worden gebracht, zeker in het licht van het integratiedebat.
Rita Verdonk, Geert Wilders, alle politici aan de rechterkant van het politieke spectrum – of in het geval van Rita, de uitzonderlijke categorie recht door zee – beklagen zich over het feit dat op straat alleen Nederlands zou moeten worden gesproken en dat dit dus te weinig gebeurt. Als mijn idee een beetje steun kan vinden in de maatschappij, kunnen deze here en dame politici tevreden zijn.

Gisteren, tijdens het doen van een drankje in de binnenstad, maakte ik de grap dat ik wel eens een gebedsoproep in een minaret zou willen verzorgen, maar dan ook eentje met een Amsterdams accent, of zelfs eentje gebaseerd op het Amsterdamse levenslied. Andere vormen zijn uiteraard ook voor te stellen, zoals MocroRap of in Londen bijvoorbeeld de London MC style.
De mensen die zich onveilig voelen door minderheden die een andere onbegrijpelijke taal spreken in de publieke ruimte, moeten zich misschien ook onveilig voelen door islamitische gebedsoproepen die vanuit de Nederlandse minaretten in het Arabisch door de straten schallen. Stel je voor, dat een dergelijk fenomeen plaats zal vinden in het Nederlands! Is het niet fantastisch? Dan is het plotseling niet eng meer en begrijpt iedereen het.
Eén probleem is te voorzien. Arabisch is de heilige taal die verbonden is met de Islam, wat ook één van de redenen is waarom het gezang in het Arabisch plaatsvindt, maar als er een wat meer liberale, vooruitstrevende moskee in Nederland te vinden is die aan dit plan wil meewerken, dan kan Geert Wilders worden getoond dat moskees niet buiten de samenleving staan, maar er middenin!

Foto: roel1943

Tags: