Archief van mei, 2008

Bellenlucht (Parc de Passy)

Tags: ,

Tijdmachine

Een bijzondere verwondering over het onbekende, die ik enkel gekend heb toen ik nog maar een klein jongetje was, maakte zich vandaag opnieuw meester van mij, toen ik de kop “Geïsoleerde stam in Brazilië ontdekt” op de website van een Franse krant las.

Het artikel is voorzien van een foto waarop een onbekende stam Indianen verbaasd naar boven kijkt. Vermoedelijk is de foto vanuit een helikopter gemaakt. Het gevoel dat dit artikeltje bij mij losmaakte is eigenlijk onbeschrijflijk. Het wordt gepresenteerd alsof Gargamel eindelijk het Smurfendorp heeft ontdekt. Wat zo bijzonder is, is het feit dat deze mensen gewoon nog nooit weet gehad hebben van wat zich allemaal af heeft gespeeld in de rest van de wereld (en vice versa overigens). Ze weten niets van de Renaissance, Griekse oudheid, aboriginals in Australië, Columbus in 1492, apartheid in Zuid-Afrika, het bestaan van een noord- en zuidpool, Copernicaanse wendingen, godsdienst in China, oorlogen in Afghanistan, Irak, aanslagen in Amerika, de holocaust, het bestaan van Mekka en Medina, de Ganges, Via Dolorosa, Golgotha, Klaagmuur, Al Aqsa moskee, Taj Mahal, de machtswisseling van Fidel naar Raúl, het feit dat Nederlanders met hagelslag op hun boterhammen ontbijten… ja, zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Bij het bizarre programma Groeten uit de rimboe kreeg men uiteraard al een voorproefje, maar ditmaal slaat het alles. Deze mensen zijn levende geschiedenis, onaangetast door mondialisering. In hun dorp wordt nog geen Coca Cola verkocht (- zelfs in de meest afgelegen Afrikaanse dorpjes wel).
Altijd heb ik me het al eens afgevraagd hoe het zou zijn om in de tijdmachine van Professor Barabas te mogen stappen en te maken te krijgen met een compleet andere wereld, wetende dat het niet kon. Met de publicatie van dit artikel leek het net alsof zo’n droom waarheid werd. Want zeg nou zelf, get is toch bizar, alle “guerriers” hebben verschillende kleuren, ze hebben één akker en zes hutten. Het komt gewoon overeen met het beeld dat werd geschetst bij geschiedenis op de basisschool, de prehistorie. Plotseling bestaat de prehistorie ook vandaag!

Tags:

Roland Garros 2008!

Tags: ,

Les avantages et inconvénients

Het ene land heb ik nog niet eens verlaten, of het andere dient zich alweer aan. In mijn hoofd ben ik nog niet eens toegekomen aan het naderende afscheid van Parijs, maar ik ben eigenlijk al meer bezig met de reis die mij half juli voor drie weken naar Israël en de Palestijnse gebieden zal leiden. Voordat ik de volgende keer over Israël ga schrijven, ben ik u het volgende verschuldigd: een evaluatie van negen maanden Frankrijk in de vorm van negatieve en positieve feiten. De verwachtingen die ik van te voren van het land had, vallen niet tegen, maar zijn wel anders uitgepakt. Frankrijk verbergt culturele verschillen, en is minder mondain dan het cliché beeld soms doet vermoeden.

Ietsjes minder >> Ter illustratie, het klaaguurtje: de Franse bureaucratie is monstrueus. Formuliertje hier, formuliertje daar, identificatie voor de huursubsidie vindt niet plaats met een paspoort maar met een geboortecertificaat dat moet worden opgevraagd in het gemeentehuis in Nederland. Studenten van buiten de Europese Unie moeten voor een verblijfsvergunning foto’s van hun longen laten maken. Voor de sportschool heb je een doktersverklaring nodig en groei je van je paspoortlengte 1.83 m naar 1.84 m. Registratie voor de gemeenteraadsverkiezingen vraagt om een kopie van de identiteitskaart van de huurbaas, een elektriciteitsrekening, een bankafschrift en een ondertekend formulier. Later blijkt dat dit niet gekoppeld is met de burgelijke stand, waar ik niet sta ingeschreven, en wat mijn huisbaas ook liever geheim had willen houden voor de gemeente. Café’s en huizen beschikken hier doorgaans niet over een nooduitgang. Er zijn supermarkten die garanderen dat je binnen 15 minuten voorbij de kassa bent. De metro’s en bussen hebben hier meer dan eens gestaakt. Menig student woont zes hoog, zonder lift en zonder wasmachine en met twee elektrische kookpitten. Stopcontacten hier zijn onveiliger dan in Oost-Europa. Een vaasje kost op een beetje terras toch al vijf euro. Als je drie euro rood hebt gestaan piept de bank: je bestedingslimiet wordt verlaagd tot twintig euro per dag. Parisiennes zijn doorgaans arrogant en onbegrijpelijk. Het toetsenbord van de Fransen is onlogisch, AZERTY en voor een punt heb je óók de SHIFT nodig, evenals voor de cijfers boven de letters. Op straat liggen er stukjes tapijt in de goot voor het reguleren van het water. Mobiele telefonie is hier vele malen duurder dan in Nederland. Het nachtleven in deze wereldse monopool is soms te vergelijken met dat van een plattelandsdorp in Kazachstan.

Daarnaast is het hier onder Sarkozy eens groot circus. Iedere dag sieren zijn naam en foto de voorpagina’s van de kranten, kraamt hij mooie taal uit – “pauvre con” – en verklaart na een jaar presidentschap toch ook een mens te zijn. Ach ja. Balkenende, Bos en Rouvoet zijn toch nog een stukje stabieler. Wat ik verder heb geleerd is dat Frankrijk een stuk Europeser is dan Nederland. Zeker als het om de internationale politiek gaat, blijkt maar weer hoe atlantistisch Nederland is. In Nederland ben je je daar niet bewust van, maar hier wel.

Toch wel leuk >> Echter, want ik ook ontdekt heb, is dat klagen in de Nederlandse volksaard zit. Mijn bovenstaande klaagepistel is dus het toonbeeld van mijn Nederlanderschap. Laat ik dan eens bekijken wat ik wel kan waarderen aan Parijs. Uiteraard wordt er Frans gepraat, dat vind ik erg fijn. Fransen zijn op een andere manier bot: meer geslepen. Hier heeft men geen last van het Calimero-syndroom dat ik Nederland heerst; daarnaast wordt er in mindere mate over kleine dingen gebakkeleid dan in ons kikkerlandje. Het begrip nationaliteit wordt hier anders beloofd, een Fransman kan ook zwart zijn! In Nederland zijn er nog wel eens mensen die allochtonen nog immer buitenlanders noemen. Je wordt automatisch guller van biertjes die vijf euro kosten (en in de discotheek tien). Afstanden beziet men hier al in een ruimer perspectief (kan je voorstellen hoe dat in Rusland moet zijn). Ondanks alle boerenpummels die hier rondlopen zijn hier relatief veel mensen met klasse. Onze Hexagonale vrienden hebben een goede kennis van de vaderlandse geschiedenis. Wijn is hier standaard één à anderhalve euro goedkoper dan in Nederland en doorgaans dus van betere kwaliteit. Kaas- en toetjesafdelingen in supermarkten zijn van onmeetbare grootte. Het pinnen is hier zijn tijd voor uit: dat gebeurt middels de chip. Men kust hier twee keer, dat is handiger. Parijs herbergt vele goede musea. Vanuit de Franse hoofdstad is Londen in twee uur te bereiken, Turijn in vijf uur, Brussel in één uur en een kwartier en Amsterdam in vier uur. De muzikanten in de metro blijven soms nog steeds verrassen. Het Vélib’-systeem is geniaal: zo leer je de stad gemakkelijk kennen. De keuken is hier uiteraard anders en zo blijk ik dol te zijn op kleine bakjes taboulet: een soort droge couscous met mint. Hmmmm!

Tags:

Bizarre Band op Batofar

Tags: ,